Diz ağrısı, hareket kısıtlılığı, şişlik ve eklemde güvensizlik hissi farklı ortopedik hastalıklarla ilişkili olabilir. Menisküs yırtıkları, bağ yaralanmaları, kıkırdak hasarları ve eklem içindeki bazı yapısal problemler bu şikâyetlerin nedenleri arasında yer alır.
Diz hastalıklarının tedavisinde egzersiz, fizik tedavi, ilaç uygulamaları ve aktivite düzenlemeleri gibi cerrahi dışı yöntemler önemli bir yere sahiptir. Ancak bazı yaralanmalarda veya belirli eklem içi sorunlarda cerrahi tedavi gerekebilir.
Artroskopik diz ameliyatı, küçük cerrahi kesiler aracılığıyla diz ekleminin görüntülenmesini ve uygun hastalarda belirli yapısal sorunların tedavi edilmesini sağlayan minimal invaziv bir yöntemdir.
Bununla birlikte artroskopik cerrahinin hangi hastalara uygun olduğu yalnızca diz ağrısının şiddetine veya manyetik rezonans görüntülemede saptanan bulgulara göre belirlenmez.
Hastanın yaşı, yaralanmanın türü, şikâyetlerin süresi, eklemdeki mekanik sorunlar, fiziksel aktivite gereksinimleri ve cerrahi dışı tedavilere verilen yanıt birlikte değerlendirilir.
Artroskopik Diz Ameliyatı Nedir?
Artroskopik diz ameliyatı, artroskop adı verilen ince bir kamera sistemi ve özel cerrahi aletler kullanılarak gerçekleştirilen eklem içi cerrahi işlemdir.
Artroskop küçük kesiler aracılığıyla diz eklemine yerleştirilir ve eklem içindeki yapılar monitör üzerinden görüntülenir.
Bu yöntemle menisküsler, kıkırdak yüzeyleri, çapraz bağlar ve diğer eklem içi yapılar değerlendirilebilir.
Artroskopik cerrahi sırasında farklı işlemler gerçekleştirilebilir. Bunlar arasında menisküs onarımı, belirli menisküs yırtıklarının tedavisi, bazı bağ rekonstrüksiyonları, eklem içindeki serbest cisimlerin çıkarılması ve seçilmiş kıkırdak işlemleri bulunur.
Ancak artroskopik yöntemin teknik olarak uygulanabilir olması, her durumda cerrahi tedavinin gerekli olduğu anlamına gelmez.
Ameliyat kararı, hastanın mevcut sorununun cerrahi girişimden anlamlı yarar görme olasılığına göre değerlendirilmelidir.
Artroskopik Diz Ameliyatı Hangi Hastalıklarda Değerlendirilir?
Artroskopik diz cerrahisi farklı eklem içi hastalıkların tedavisinde kullanılabilmektedir.
Ancak her hastalık için cerrahinin etkinliğini destekleyen bilimsel kanıtlar aynı düzeyde değildir.
Artroskopinin gündeme gelebildiği başlıca durumlar arasında belirli travmatik menisküs yırtıkları, çapraz bağ yaralanmaları, seçilmiş kıkırdak lezyonları, eklem içi serbest cisimler ve bazı sinovyal hastalıklar yer alır.
Cerrahi gerekliliği değerlendirilirken öncelikle hastalığın niteliği ve hastanın fonksiyonel durumu dikkate alınır.
Travmatik Menisküs Yırtığı Olan Hastalar
Menisküsler, diz ekleminde yüklerin dağıtılmasına ve eklem stabilitesinin korunmasına yardımcı olan fibrokıkırdak yapılardır.
Menisküs yırtıkları ani dönme hareketleri, sportif yaralanmalar veya dizin zorlanması sonucunda meydana gelebilir.
Özellikle yakın zamanda oluşmuş travmatik menisküs yırtıklarında, yırtığın şekline ve hastanın şikâyetlerine bağlı olarak artroskopik cerrahi değerlendirilebilir.
Cerrahi gerekliliğini etkileyen faktörler arasında şunlar bulunur:
- Menisküs yırtığının büyüklüğü ve konumu
- Yırtığın yer değiştirmiş olup olmaması
- Dizin hareket açıklığının etkilenmesi
- Menisküs dokusunun onarıma uygunluğu
- Eşlik eden bağ veya kıkırdak yaralanmaları
- Cerrahi dışı tedavilere verilen yanıt
Özellikle yer değiştirmiş menisküs yırtıklarının diz hareketini fiziksel olarak engellediği durumlarda erken cerrahi değerlendirme önem kazanabilir.
Amerikan Ortopedik Cerrahlar Akademisi’nin (AAOS) 2024 yılında yayımladığı akut izole menisküs yaralanmaları kılavuzu, uygun hastalarda işlevsel menisküs dokusunun mümkün olduğunca korunmasını vurgulamaktadır.
Menisküs onarımına uygun bazı akut yırtıklarda erken cerrahi tedavi, iyileşme potansiyelinin korunması açısından değerlendirilebilir.
Bununla birlikte her travmatik menisküs yırtığı ameliyat gerektirmez.
Ön Çapraz Bağ Yaralanması Olan Hastalar
Ön çapraz bağ (ACL), dizin öne doğru kayma ve dönme hareketlerinin kontrolünde önemli rol oynar.
Ön çapraz bağ yaralanmaları özellikle ani yön değiştirme, sıçrama ve yere iniş hareketleri sırasında oluşabilir.
Bu yaralanmaların bir bölümünde artroskopik yöntemle ön çapraz bağ rekonstrüksiyonu uygulanabilir.
Cerrahi tedavinin değerlendirilmesinde özellikle hastanın yaşadığı instabilite, fiziksel aktivite gereksinimleri ve eşlik eden yaralanmalar önemlidir.
Örneğin ani yön değiştirme ve dönme hareketlerinin yoğun olduğu sporlara dönmek isteyen bazı hastalarda cerrahi tedavi gündeme gelebilir.
Benzer şekilde günlük yaşam aktivitelerinde tekrarlayan diz boşalması yaşayan veya ek menisküs yaralanmaları bulunan hastalarda da cerrahi seçenekler değerlendirilebilir.
Ancak ön çapraz bağ kopması bulunan her hastanın ameliyat edilmesi gerektiği söylenemez.
Bazı hastalarda yapılandırılmış rehabilitasyon programlarıyla yeterli fonksiyonel stabilite elde edilebilir.
Ameliyat kararı, mekanik instabilite, kişisel aktivite hedefleri, eşlik eden yaralanmalar ve cerrahi dışı tedavilere verilen yanıt birlikte değerlendirilerek belirlenir.
Seçilmiş Kıkırdak Hasarı Bulunan Hastalar
Diz eklemindeki kıkırdak dokusu, eklem yüzeylerinin düşük sürtünmeyle hareket etmesine ve yüklerin dağıtılmasına yardımcı olur.
Travmalar veya belirli hastalıklar sonucunda kıkırdak yüzeylerinde sınırlı hasarlar meydana gelebilir.
Bazı hastalarda, özellikle belirli sınırları bulunan odaksal kıkırdak lezyonlarında artroskopik cerrahi yöntemler değerlendirilebilir.
Ancak kıkırdak hasarının boyutu, derinliği, bulunduğu bölge ve altındaki kemik dokusunun durumu tedavi seçiminde önemlidir.
Artroskopik yöntemler arasında belirli durumlarda kıkırdak yüzeyinin düzenlenmesi veya kemik iliği uyarım teknikleri yer alabilir.
Bununla birlikte bütün kıkırdak hasarları için artroskopik tedavi uygun değildir.
Özellikle yaygın dejeneratif kıkırdak kaybı ve ileri osteoartrit bulunan hastalarda artroskopik işlemlerin klinik yararı sınırlıdır.
Eklem İçinde Serbest Cisim Bulunan Hastalar
Diz eklemi içinde kemik veya kıkırdak kaynaklı serbest parçalar bulunabilir.
Bu parçalar travma, osteokondral yaralanma veya bazı eklem hastalıkları sonucunda ortaya çıkabilir.
Serbest cisimler bazı hastalarda herhangi bir belirtiye neden olmazken bazı durumlarda eklem hareketini engelleyebilir veya tekrarlayan mekanik şikâyetlerle ilişkili olabilir.
Özellikle eklem hareketinin fiziksel olarak engellendiği veya belirgin semptomlara neden olan serbest cisimlerin bulunduğu hastalarda artroskopik çıkarma işlemi değerlendirilebilir.
Ancak görüntülemede serbest cisim saptanması tek başına ameliyat gerekliliği oluşturmaz.
Parçanın büyüklüğü, yerleşimi ve hastanın yakınmaları dikkate alınmalıdır.
Bazı Sinovyal Hastalıkları Bulunan Hastalar
Sinovyal doku, eklem kapsülünün iç yüzünü kaplayan ve eklem sıvısının oluşumunda görev alan yapıdır.
Bazı hastalıklarda sinovyal dokuda kalınlaşma, inflamasyon veya anormal doku oluşumları meydana gelebilir.
Seçilmiş sinovyal hastalıklarda artroskopik biyopsi veya sinovyal dokunun belirli bölümlerinin çıkarılması gündeme gelebilir.
Ancak bu işlemlerin gerekliliği altta yatan hastalığa, medikal tedavi seçeneklerine ve eklem bulgularına göre değerlendirilmelidir.
Özellikle inflamatuvar eklem hastalıklarında temel tedavi yaklaşımı çoğu zaman hastalığa yönelik medikal tedavidir.
Diz Kilitlenmesi Olan Hastalarda Artroskopi Gerekli midir?
Diz kilitlenmesi, artroskopik cerrahi açısından değerlendirilmesi gereken önemli yakınmalardan biridir. Ancak hastanın kilitlenme olarak tanımladığı her durum aynı mekanizmaya sahip değildir.
Bazı hastalarda diz hareketleri sırasında kısa süreli takılma veya sürtünme hissi meydana gelebilir.
Buna karşılık gerçek mekanik kilitlenmede, eklem içindeki yapısal bir sorun dizin belirli bir hareketini fiziksel olarak engeller.
Örneğin yer değiştirmiş büyük bir menisküs yırtığı, dizin tam açılmasını engelleyebilir.
Bu tür durumlarda erken ortopedik değerlendirme gerekebilir.
Ancak zaman zaman oluşan takılma hissi, klik sesi veya hareket sırasında rahatsızlık yaşanması tek başına artroskopi endikasyonu değildir.
Özellikle dejeneratif diz hastalıklarında mekanik yakınmaların bulunması, cerrahi tedavinin mutlaka yararlı olacağını göstermez.
Artroskopik Diz Ameliyatı Kimler İçin Uygun Olmayabilir?
Artroskopik cerrahinin uygunluğu, yalnızca teknik olarak ameliyatın yapılabilmesine göre belirlenmez.
Hastanın mevcut hastalığının cerrahi tedaviden yarar görme olasılığı ve ameliyatın taşıdığı riskler de değerlendirilir.
Bazı hasta gruplarında artroskopik cerrahi genellikle önerilmez veya daha sınırlı durumlarda gündeme gelir.
Diz Kireçlenmesi Bulunan Hastalar
Diz osteoartriti, eklem kıkırdağının yanı sıra kemik, sinovyal doku ve diğer eklem yapılarında değişikliklerle seyreden kronik bir hastalıktır.
Geçmişte artroskopik yıkama veya temizleme işlemleri, osteoartrite bağlı ağrıların tedavisinde daha yaygın kullanılmaktaydı.
Ancak randomize kontrollü araştırmalar ve sistematik derlemeler, dejeneratif diz hastalıklarında rutin artroskopik cerrahinin çoğu hastada cerrahi dışı tedavilere göre kalıcı ve klinik açıdan anlamlı ek yarar sağlamadığını göstermiştir.
Bu nedenle diz osteoartritinde artroskopik yıkama veya debridman işlemlerinin rutin uygulanması genel olarak önerilmez.
Osteoartritli bir hastada ayrıca bağımsız bir cerrahi sorun bulunması durumunda ise değerlendirme farklı olabilir.
Örneğin eklem hareketini fiziksel olarak engelleyen belirli bir serbest cisim, ayrı bir klinik sorun olarak ele alınabilir.
Dejeneratif Menisküs Yırtığı Bulunan Hastalar
Dejeneratif menisküs yırtıkları, çoğunlukla zaman içerisinde gelişen doku değişiklikleriyle ilişkili menisküs lezyonlarıdır.
Bu tür yırtıklar özellikle orta ve ileri yaşlarda görülebilir.
Bununla birlikte MR görüntülemede dejeneratif menisküs yırtığı bulunması, şikâyetlerin mutlaka bu yırtıktan kaynaklandığını göstermez.
Bazı kişilerde herhangi bir belirgin diz yakınması olmadan da menisküs değişiklikleri saptanabilir.
Klinik araştırmalar, dejeneratif menisküs yırtığı bulunan birçok hastada egzersiz temelli tedavinin artroskopik parsiyel menisektomiye benzer uzun dönem sonuçlar sağlayabildiğini göstermiştir.
Bu nedenle dejeneratif menisküs yırtıklarında ilk yaklaşım genellikle cerrahi dışı tedavilerin değerlendirilmesidir.
Cerrahi Riskleri Yüksek Olan Hastalar
Artroskopik cerrahi minimal invaziv olsa da anestezi ve cerrahiye bağlı riskler taşır.
Ciddi kontrolsüz sistemik hastalıklar, aktif enfeksiyonlar ve belirli kanama veya pıhtılaşma sorunları ameliyat planını etkileyebilir.
Risk değerlendirmesinde hastanın mevcut hastalıkları, kullandığı ilaçlar ve genel sağlık durumu dikkate alınır.
Ancak ileri yaş veya kronik hastalık varlığı tek başına bütün artroskopik işlemleri kesin olarak engellemez.
Ameliyatın gerekliliği ve riskleri bireysel olarak değerlendirilmelidir.
Menisküs Yırtığı Olan Her Hasta Artroskopi Olmalı mıdır?
Hayır. Menisküs yırtıklarının tamamında artroskopik cerrahi gerekli değildir.
Tedavi yaklaşımında yırtığın akut travmatik veya dejeneratif olması önemli bir ayrımdır.
Travmatik menisküs yırtıklarında yırtığın yer değiştirmiş olması, diz hareketlerini sınırlaması veya onarıma uygun özellik göstermesi cerrahi değerlendirmeyi etkileyebilir.
Buna karşılık dejeneratif yırtıklarda cerrahi dışı yöntemler genellikle ön plandadır.
Menisküs tedavisinde önemli hedeflerden biri mümkün olduğunca işlevsel menisküs dokusunun korunmasıdır.
Menisküsün yük dağılımı ve eklem stabilitesindeki görevi nedeniyle gereksiz doku çıkarılmasından kaçınılması önemlidir.
Cerrahi gerektiğinde ise menisküs onarımı ile parsiyel menisektomi arasında karar verilirken yırtığın iyileşme potansiyeli ve diğer klinik özellikler dikkate alınır.
Artroskopik Diz Ameliyatı Kararı Nasıl Verilir?
Artroskopik cerrahi kararı birden fazla değerlendirme aşamasına dayanır.
Hastanın Şikâyetleri
Öncelikle ağrının başlangıcı, süresi, yeri ve hareketle ilişkisi değerlendirilir.
Ayrıca dizde şişlik, gerçek mekanik kilitlenme, instabilite veya hareket kısıtlılığı bulunup bulunmadığı incelenir.
Şikâyetlerin iş ve günlük yaşam üzerindeki etkisi de önemlidir.
Fizik Muayene Bulguları
Fizik muayenede eklem hareket açıklığı, bağ stabilitesi, menisküs bulguları ve kas-tendon fonksiyonları değerlendirilir.
Özellikle yaralanmanın nasıl gerçekleştiğiyle uyumlu muayene bulguları, olası tanının belirlenmesine yardımcı olur.
Görüntüleme Sonuçları
MRG, menisküsler, çapraz bağlar, kıkırdak ve diğer yumuşak dokuların değerlendirilmesinde kullanılabilir.
Röntgen ise kemik yapıları, eklem aralığı ve dejeneratif değişiklikler açısından bilgi sağlar.
Ancak görüntüleme bulguları tek başına ameliyat kararı vermek için yeterli değildir.
Örneğin MRG’da menisküs yırtığı görülmesi, yırtığın mutlaka hastanın ağrısının kaynağı olduğu anlamına gelmez.
Cerrahi Dışı Tedavilere Yanıt
Birçok diz hastalığında uygun egzersiz programları, fizik tedavi, aktivite düzenlemesi ve gerektiğinde ilaç tedavileri öncelikle değerlendirilir.
Bununla birlikte bazı akut yaralanmalarda cerrahi dışı tedavinin uzun süre denenmesi uygun olmayabilir.
Özellikle yer değiştirmiş menisküs yırtıkları veya dizin hareketini fiziksel olarak engelleyen yaralanmalar erken cerrahi değerlendirme gerektirebilir.
Bu nedenle ameliyat öncesinde mutlaka belirli sayıda fizik tedavi seansı uygulanması gerektiği şeklinde genel bir kural bulunmamaktadır.
Artroskopik Diz Ameliyatında Yaş Sınırı Var mıdır?
Artroskopik diz ameliyatı için bütün hastalara uygulanabilecek kesin bir alt veya üst yaş sınırı bulunmamaktadır.
Ancak yaş, cerrahi kararını etkileyen klinik özelliklerden biridir.
Genç ve fiziksel olarak aktif bir hastada meydana gelen akut travmatik menisküs yırtığı ile ileri yaşta dejeneratif eklem değişiklikleriyle birlikte ortaya çıkan menisküs yırtığı aynı şekilde değerlendirilmez.
Genç hastalarda menisküs dokusunun korunması ve spora dönüş gereksinimleri önemli olabilir.
İleri yaşlarda ise osteoartrit derecesi, genel sağlık durumu ve cerrahi dışı tedavilerin olası yararı daha fazla önem kazanabilir.
Bununla birlikte kişinin yalnızca yaşına bakılarak ameliyat için uygun veya uygunsuz olduğu söylenemez.
Tedavi kararı, klinik bulgular ve bireysel gereksinimler doğrultusunda verilmelidir.
Sporcularda Artroskopik Diz Ameliyatı Ne Zaman Değerlendirilir?
Sporcularda diz yaralanmaları, hem eklem sağlığını hem de sportif performansı etkileyebilir.
Özellikle ani yön değiştirme, sıçrama ve temas içeren spor dallarında menisküs ve çapraz bağ yaralanmaları görülebilir.
Sporcularda artroskopik cerrahi kararı, yaralanmanın türüne, diz stabilitesine, mevcut fonksiyonel kayba ve spora dönüş gereksinimlerine göre değerlendirilir.
Ancak profesyonel veya amatör sporcu olmak, tek başına cerrahi gerekliliği oluşturmaz.
Bazı yaralanmalarda yapılandırılmış rehabilitasyon programlarıyla uygun fonksiyonel sonuçlar elde edilebilir.
Cerrahi tedavi planlanan sporcularda ise ameliyat sonrasındaki rehabilitasyon sürecinin de dikkate alınması gerekir.
Özellikle menisküs onarımı veya ön çapraz bağ rekonstrüksiyonunda spora dönüş, yalnızca ağrının azalması veya diz hareketlerinin normale yaklaşmasıyla belirlenmez.
Kas kuvveti, hareket kontrolü, fonksiyonel testler ve yeniden yaralanma riski birlikte değerlendirilir.
Artroskopik Diz Ameliyatının Riskleri Nelerdir?
Artroskopik diz cerrahisi, uygun hastalarda belirli yapısal sorunların tedavisinde kullanılabilen bir yöntemdir. Ancak diğer cerrahi işlemler gibi komplikasyon riski taşır.
Olası riskler arasında şunlar bulunur:
- Ameliyat bölgesinde veya eklem içinde enfeksiyon
- Kanama ve eklem içinde kan birikimi
- Ameliyat sonrası ağrı ve şişlik
- Eklem hareketlerinde sertlik
- Toplardamarlarda pıhtı oluşumu
- Sinir veya damar yaralanmaları
- Anesteziye bağlı komplikasyonlar
- Şikâyetlerin devam etmesi veya tekrar ortaya çıkması
- Yapılan onarımın iyileşmemesi veya yeniden yaralanması
Komplikasyonların görülme olasılığı ameliyatın türüne ve hastanın mevcut risk faktörlerine göre değişir.
Örneğin sınırlı bir artroskopik işlem ile bağ rekonstrüksiyonu veya menisküs onarımının risk ve rehabilitasyon özellikleri aynı değildir.
Bu nedenle cerrahi kararı verilirken beklenen yararlar ve olası riskler birlikte ele alınmalıdır.
Artroskopik Diz Ameliyatı Olmadan İyileşmek Mümkün müdür?
Bazı diz yaralanmalarında ve dejeneratif eklem hastalıklarında ameliyatsız tedaviyle ağrı ve fonksiyon açısından iyileşme sağlanabilir.
Ancak burada iki farklı durumun ayrılması gerekir.
İlk durum, hastanın ağrısının azalması ve günlük yaşam fonksiyonlarının gelişmesidir.
İkinci durum ise yaralanmış dokunun anatomik olarak tamamen iyileşmesidir.
Bu iki sonuç her zaman aynı değildir.
Örneğin bazı ön çapraz bağ yaralanmalarında rehabilitasyonla yeterli fonksiyonel stabilite sağlanabilir. Ancak bu durum her hastada bağın eski anatomik bütünlüğünü yeniden kazandığı anlamına gelmez.
Benzer şekilde dejeneratif menisküs yırtığı bulunan bazı hastalarda egzersiz tedavisiyle ağrı ve hareket kapasitesi iyileşebilir.
Bununla birlikte yer değiştirmiş belirli menisküs yırtıkları veya gerçek mekanik kilitlenme gibi sorunlarda cerrahi müdahale gerekebilir.
Dolayısıyla ameliyatsız tedavinin uygunluğu, hastalığın yapısal özellikleri ve hastanın klinik durumu temelinde değerlendirilmelidir.
Sık Sorulan Sorular
1. Artroskopik diz ameliyatı her menisküs yırtığında yapılır mı?
Hayır. Menisküs yırtıklarının bir bölümü cerrahi dışı yöntemlerle takip ve tedavi edilebilir. Travmatik, yer değiştirmiş veya menisküs onarımına uygun belirli yırtıklarda cerrahi değerlendirilebilir. Dejeneratif yırtıklarda ise genellikle öncelikle ameliyatsız tedavi yöntemleri ele alınır.
2. Dizinde kireçlenme olan hastalara artroskopi yapılır mı?
Diz osteoartritinde rutin artroskopik yıkama veya temizleme işlemleri genel olarak önerilmez. Ancak osteoartritten bağımsız, eklem hareketini fiziksel olarak engelleyen belirli bir yapısal sorun bulunması durumunda farklı bir cerrahi değerlendirme gerekebilir.
3. Ön çapraz bağ kopması artroskopik ameliyat gerektirir mi?
Ön çapraz bağ kopması bulunan her hastada ameliyat gerekli değildir. Cerrahi kararı diz stabilitesi, eşlik eden yaralanmalar, fiziksel aktivite gereksinimleri ve rehabilitasyona verilen yanıt doğrultusunda değerlendirilir.
4. Artroskopik diz ameliyatı için yaş sınırı var mıdır?
Kesin bir yaş sınırı yoktur. Ancak yaralanmanın türü, dejeneratif değişikliklerin derecesi, genel sağlık durumu ve kişinin fonksiyonel gereksinimleri cerrahi kararında önemlidir.
5. MRG’da menisküs yırtığı varsa mutlaka ameliyat olunur mu?
Hayır. MRG’da saptanan menisküs yırtığı tek başına ameliyat gerekliliği oluşturmaz. Görüntüleme bulgularının hastanın şikâyetleri ve fizik muayene sonuçlarıyla birlikte değerlendirilmesi gerekir.
6. Fizik tedaviye rağmen diz ağrısı devam ederse artroskopi gerekir mi?
Fizik tedavi sonrasında ağrının devam etmesi, tek başına artroskopi gerektiği anlamına gelmez. Ağrının kaynağı yeniden değerlendirilmeli ve cerrahiden yarar görmesi beklenen belirli bir yapısal sorun bulunup bulunmadığı araştırılmalıdır.
7. Diz kilitlenmesinde artroskopi yapılır mı?
Gerçek mekanik kilitlenmeye neden olan yer değiştirmiş menisküs yırtığı veya eklem içi serbest cisim gibi durumlarda artroskopik cerrahi değerlendirilebilir. Ancak dizde takılma hissi veya ses oluşması tek başına ameliyat gerektirmez.
8. Artroskopik diz ameliyatı sonrası herkes aynı sürede iyileşir mi?
Hayır. İyileşme süresi yapılan cerrahi işlemin türüne, hastanın genel durumuna ve rehabilitasyon sürecine göre değişir. Sınırlı artroskopik işlemler ile menisküs onarımı veya bağ rekonstrüksiyonu aynı iyileşme takvimine sahip değildir.
Sonuç
Artroskopik diz ameliyatı, belirli eklem içi sorunların tedavisinde kullanılabilen minimal invaziv bir cerrahi yöntemdir. Ancak diz ağrısı bulunan veya görüntüleme yöntemlerinde yapısal değişiklik saptanan her hasta için uygun değildir.
Özellikle belirli akut travmatik menisküs yırtıkları, bağ yaralanmaları, seçilmiş kıkırdak lezyonları ve belirti veren eklem içi serbest cisimler artroskopik cerrahinin değerlendirilebildiği durumlar arasındadır.
Buna karşılık dejeneratif menisküs yırtıkları ve diz osteoartritinde rutin artroskopik cerrahinin klinik yararı sınırlıdır. Bu hasta gruplarında cerrahi dışı tedaviler çoğunlukla ön plandadır.
Ameliyat kararında esas olan, görüntüleme yöntemlerinde bir hasarın bulunması değil, hastanın şikâyetleriyle ilişkili ve cerrahi tedaviden anlamlı yarar görmesi beklenen bir sorunun belirlenmesidir.
Bu nedenle artroskopik diz ameliyatının uygunluğu, klinik muayene, görüntüleme bulguları, mevcut tedavi seçenekleri ve hastaya özgü riskler birlikte değerlendirilerek belirlenmelidir.
