Diz ekleminde meydana gelen menisküs yaralanmaları, bağ hasarları, bazı kıkırdak sorunları ve eklem içindeki diğer yapısal problemler, hareket kısıtlılığına ve ağrıya neden olabilir. Bu rahatsızlıkların bir bölümünde fizik tedavi, egzersiz ve ilaç uygulamaları gibi cerrahi dışı yöntemler yeterli olabilirken belirli durumlarda cerrahi tedavi gündeme gelebilir.

Diz artroskopisi, diz ekleminin iç yapılarının küçük kesilerden yerleştirilen kamera yardımıyla görüntülenmesini ve uygun görülen sorunların özel cerrahi aletlerle tedavi edilmesini sağlayan minimal invaziv bir cerrahi yöntemdir.

Halk arasında kapalı diz ameliyatı olarak da bilinen bu işlemde, geleneksel açık cerrahiye kıyasla daha küçük kesiler kullanılır. Ancak artroskopi ile yapılan bütün ameliyatların aynı kapsamda olduğu veya her hastada benzer iyileşme süreci yaşandığı düşünülmemelidir.

Diz artroskopisinin nasıl yapıldığı, hangi anatomik yapıların tedavi edildiğine, uygulanacak cerrahi işlemin türüne ve hastanın mevcut eklem durumuna göre değişebilir.

Diz Artroskopisi Nedir?

Diz artroskopisi, artroskop adı verilen ince bir kamera sisteminin küçük cerrahi kesiler aracılığıyla diz eklemine yerleştirildiği cerrahi işlemdir.

Artroskopun ucunda ışık kaynağı ve görüntüleme sistemi bulunur. Bu sistem aracılığıyla eklemin iç yapıları ameliyathanedeki monitöre aktarılır.

Cerrah, görüntülerden yararlanarak eklem yüzeylerini, menisküsleri, bağları ve diğer yapıları inceleyebilir. Tedavi gerektiren bir sorun bulunduğunda uygun cerrahi aletler başka küçük kesilerden ekleme yerleştirilebilir.

Diz artroskopisi hem eklem içi yapıların değerlendirilmesini hem de bazı hastalıkların cerrahi tedavisini mümkün kılar.

Ancak günümüzde manyetik rezonans görüntüleme (MRG) gibi yöntemler sayesinde birçok diz hastalığı ameliyat öncesinde değerlendirilebildiğinden, yalnızca tanı koymak amacıyla artroskopi yapılmasına daha sınırlı durumlarda ihtiyaç duyulur.

Artroskopinin temel amacı, belirli bir eklem içi soruna yönelik gerekli işlemi mümkün olduğunca sınırlı cerrahi girişle gerçekleştirmektir.

Diz Artroskopisi Hangi Durumlarda Yapılır?

Diz artroskopisi farklı ortopedik sorunların tedavisinde kullanılabilir. Ancak bir hastalığın artroskopik yöntemle tedavi edilebilmesi, o hastalığa sahip bütün bireylerin ameliyat olması gerektiği anlamına gelmez.

Artroskopinin değerlendirilebildiği başlıca durumlar şunlardır:

  • Belirli menisküs yırtıkları
  • Ön veya arka çapraz bağ yaralanmalarında bazı rekonstrüksiyon işlemleri
  • Seçilmiş eklem kıkırdağı hasarları
  • Eklem içinde serbest dolaşan kemik veya kıkırdak parçaları
  • Bazı sinovyal doku hastalıkları
  • Belirli diz kapağı sorunları
  • Seçilmiş eklem içi enfeksiyonlar

Cerrahi kararında hastanın şikâyetleri, fizik muayene bulguları, görüntüleme sonuçları, fonksiyonel kayıpları ve cerrahi dışı tedavilere verdiği yanıt birlikte değerlendirilir.

Özellikle yaşa bağlı gelişen dejeneratif menisküs değişikliklerinde ve diz osteoartritinde artroskopi rutin bir tedavi yöntemi olarak önerilmez.

Diz Artroskopisi Öncesinde Hangi Hazırlıklar Yapılır?

Diz artroskopisi öncesindeki hazırlık süreci, hastanın genel sağlık durumu ve planlanan cerrahi işlemin özelliklerine göre belirlenir.

Ortopedik Muayene ve Görüntüleme

Ameliyat öncesinde öncelikle dizdeki sorunun kaynağının belirlenmesi gerekir.

Hastanın ağrı, şişlik, kilitlenme, boşalma hissi veya hareket kısıtlılığı gibi şikâyetleri değerlendirilir.

Fizik muayenede eklemin hareket açıklığı, bağ stabilitesi, menisküs bulguları ve kas-tendon fonksiyonları incelenebilir.

Gerekli durumlarda röntgen veya MRG görüntüleme yöntemlerinden yararlanılır.

Röntgen, kemik yapıları ve eklemdeki dejeneratif değişiklikler hakkında bilgi sağlayabilirken MRG, menisküsler, bağlar, kıkırdak ve diğer yumuşak dokuların değerlendirilmesine yardımcı olur.

Görüntülemede bir menisküs yırtığının veya kıkırdak değişikliğinin bulunması tek başına artroskopi gerekliliği oluşturmaz.

Genel Sağlık Değerlendirmesi

Cerrahi işlem öncesinde hastanın mevcut hastalıkları, kullandığı ilaçlar ve anesteziyle ilişkili riskleri değerlendirilir.

Gerekli görülen hastalarda kan tetkikleri, elektrokardiyografi veya ek incelemeler yapılabilir.

Özellikle kanama riskini etkileyen ilaçlar, diyabet, kalp ve akciğer hastalıkları ile geçirilmiş tromboz öyküsü gibi durumlar ameliyat planlamasında önemlidir.

İlaçların ameliyat öncesinde değiştirilmesi veya kesilmesi yalnızca ilgili hekimlerin değerlendirmesiyle yapılmalıdır.

Anestezi Planlaması

Diz artroskopisi farklı anestezi yöntemleri altında gerçekleştirilebilir.

Kullanılabilecek yöntemler arasında genel anestezi, spinal anestezi ve seçilmiş işlemlerde lokal veya bölgesel anestezi bulunur.

Uygun yöntem, gerçekleştirilecek cerrahi işlemin kapsamına, hastanın sağlık durumuna ve anestezi değerlendirmesine göre belirlenir.

Diz Artroskopisi Nasıl Yapılır?

Diz artroskopisi ameliyathane koşullarında, steril cerrahi kurallara uygun şekilde gerçekleştirilir.

İşlemin teknik ayrıntıları tedavi edilecek hastalığa göre değişmekle birlikte temel aşamalar benzer özellikler taşır.

1. Hastanın Ameliyata Hazırlanması

Anestezi uygulandıktan sonra hasta, cerrahi girişime uygun pozisyonda yerleştirilir.

Diz çevresi antiseptik solüsyonlarla temizlenir ve steril örtüler kullanılarak ameliyat alanı hazırlanır.

Cerrahinin türüne göre bacağın kontrollü hareket ettirilmesini sağlayan destek sistemlerinden yararlanılabilir.

Bazı operasyonlarda kanamayı azaltmak ve görüş alanını düzenlemek amacıyla turnike kullanılabilir. Ancak turnike kullanımı her artroskopi işlemi için zorunlu değildir.

2. Diz Çevresinde Küçük Kesilerin Oluşturulması

Diz ekleminin ön bölümünde genellikle birkaç küçük cerrahi giriş noktası hazırlanır.

Bu giriş noktaları artroskopik portal olarak adlandırılır.

Portallerin sayısı ve konumu planlanan cerrahi işleme göre değişebilir.

Sıklıkla diz kapağı tendonunun iki yanında oluşturulan girişlerden yararlanılır. Gerektiğinde ek portaller açılabilir.

Küçük kesiler kullanılması, ekleme ulaşmak için geniş bir cerrahi açıklık oluşturma ihtiyacını azaltır.

Ancak kesi boyutunun küçük olması, eklem içinde yapılan işlemin mutlaka küçük veya basit olduğu anlamına gelmez.

3. Artroskopun Eklem İçine Yerleştirilmesi

Artroskop adı verilen kamera sistemi, hazırlanan giriş noktalarından biri aracılığıyla diz eklemine yerleştirilir.

Kamera tarafından elde edilen görüntüler monitöre aktarılır.

Bu sayede cerrah, eklem içindeki yapıları büyütülmüş görüntüler üzerinden değerlendirebilir.

Görüntüleme sırasında eklem içine steril sıvı verilerek eklem boşluğunun açılması ve görüş alanının netleştirilmesi sağlanır.

Bu sıvı, cerrahi işlem sırasında görüntünün korunmasına ve eklem içindeki bazı artıkların uzaklaştırılmasına yardımcı olabilir.

4. Diz Ekleminin İç Yapılarının İncelenmesi

Kamera yerleştirildikten sonra dizin farklı bölümleri sistematik olarak değerlendirilir.

Bu inceleme sırasında şu yapılar gözlemlenebilir:

  • İç ve dış menisküs
  • Femur ve tibianın eklem kıkırdakları
  • Diz kapağının eklem yüzeyi
  • Ön ve arka çapraz bağların görülebilen bölümleri
  • Sinovyal doku
  • Eklem içindeki serbest cisimler

Cerrah, ameliyat öncesindeki muayene ve görüntüleme bulgularını artroskopik görüntülerle birlikte değerlendirir.

Bazı durumlarda ameliyat öncesinde belirlenen soruna ek olarak başka yapısal değişiklikler de görülebilir.

Ancak artroskopide saptanan her değişikliğin cerrahi olarak tedavi edilmesi gerekli değildir.

5. Gerekli Cerrahi İşlemin Yapılması

Diz eklemindeki sorun belirlendikten sonra, planlanan tedaviye uygun özel cerrahi aletler kullanılır.

Bu aletler diğer portallerden eklem içine yerleştirilir.

Gerçekleştirilecek işlem menisküs onarımı, belirli menisküs dokularının çıkarılması, serbest cisimlerin temizlenmesi veya başka bir artroskopik girişim olabilir.

Cerrahi işlemin kapsamı, hastalığın türüne göre önemli ölçüde değişir.

6. İşlemin Tamamlanması ve Kesilerin Kapatılması

Planlanan cerrahi girişim tamamlandıktan sonra eklem içi son kez kontrol edilir.

Cerrahi aletler ve kamera çıkarılır. Kullanılan sıvının büyük bölümü eklemden uzaklaştırılır.

Küçük kesiler uygun yöntemlerle kapatılır ve pansuman yapılır.

Bazı hastalarda cerrahi işlemin özelliğine bağlı olarak dizlik veya hareketi sınırlandıran özel bir ortez kullanılabilir.

Ameliyatın tamamlanmasının ardından hasta anestezi sonrası takip alanına alınır.

Menisküs Yırtığında Diz Artroskopisi Nasıl Yapılır?

Menisküs yırtıkları, diz artroskopisinin değerlendirilebildiği hastalıklar arasındadır.

Ancak menisküs yırtığının türü ve hastanın klinik durumu, cerrahi tedavinin gerekli olup olmadığını belirleyen önemli faktörlerdir.

Menisküs yaralanmalarında artroskopik olarak uygulanabilen başlıca işlemler menisküs onarımı ve parsiyel menisektomidir.

Menisküs Onarımı

Menisküs onarımı, uygun özellikteki yırtığın dikiş veya özel sabitleme sistemleri kullanılarak bir araya getirilmesini amaçlar.

Menisküs dokusunun korunması, dizin uzun vadeli yük dağılımı ve eklem biyomekaniği açısından önemlidir.

Ancak her menisküs yırtığı onarıma uygun değildir.

Yırtığın yeri, şekli, doku kalitesi, kanlanma özellikleri ve eşlik eden yaralanmalar değerlendirilir.

Menisküs onarımından sonra iyileşen dokunun korunması gerektiğinden rehabilitasyon süreci bazı diğer artroskopik işlemlere göre daha kontrollü ilerleyebilir.

Parsiyel Menisektomi

Parsiyel menisektomi, onarıma uygun olmayan belirli menisküs yırtıklarında hasarlı dokunun bir kısmının çıkarılmasıdır.

Bu işlemde mümkün olduğunca işlevsel menisküs dokusunun korunması önemlidir.

Menisküs dokusunun çıkarılması, eklem içindeki yük dağılımını değiştirebilir. Özellikle geniş doku kaybı uzun dönemde eklem sağlığı açısından olumsuz sonuçlarla ilişkili olabilir.

Bu nedenle parsiyel menisektomi kararı, hastanın şikâyetleri ve diğer tedavi seçenekleri değerlendirilerek verilmelidir.

Dejeneratif menisküs yırtıklarının büyük bir bölümünde ilk yaklaşım olarak ameliyatsız tedavi tercih edilir.

Ön Çapraz Bağ Ameliyatında Artroskopi Nasıl Kullanılır?

Ön çapraz bağ yaralanmalarında bazı hastalarda bağ rekonstrüksiyonu gündeme gelebilir.

Ön çapraz bağ rekonstrüksiyonunda, kopan bağın işlevini yeniden oluşturmak amacıyla genellikle tendon dokusundan hazırlanan greft kullanılır.

Greft hastanın kendi dokusundan veya seçilmiş durumlarda donör dokusundan elde edilebilir.

Artroskopik kamera, eklem içindeki yapıların değerlendirilmesi ve greftin anatomik konumlandırılmasının kontrolünde kullanılır.

Operasyon sırasında femur ve tibia üzerinde greftin yerleştirilmesine uygun kemik tünelleri veya soketler hazırlanabilir.

Ardından greft uygun sabitleme sistemleriyle yerleştirilir.

Ön çapraz bağ rekonstrüksiyonu, yalnızca eklem içine kamera yerleştirilmesinden ibaret değildir. Greft hazırlanması, sabitleme işlemleri ve gerektiğinde ek cerrahi girişimler de operasyonun parçasıdır.

Bu nedenle iyileşme ve rehabilitasyon süreci, basit bir artroskopik değerlendirme veya sınırlı menisküs işleminden farklıdır.

Kıkırdak Hasarlarında Artroskopi Nasıl Uygulanır?

Diz eklemindeki kıkırdak hasarları, büyüklükleri, derinlikleri ve bulundukları bölgeye göre farklı özellikler gösterebilir.

Bazı sınırlı kıkırdak lezyonlarında artroskopik cerrahi yöntemlerden yararlanılabilir.

Uygulanabilecek işlemler arasında seçilmiş durumlarda stabil olmayan kıkırdak dokusunun düzenlenmesi veya kemik iliği uyarımına yönelik teknikler bulunur.

Mikrokırık yöntemi, belirli kıkırdak hasarlarında kullanılan kemik iliği uyarım tekniklerinden biridir.

Bu yöntemde kıkırdağın altındaki kemik tabakasında küçük delikler oluşturularak onarım yanıtının başlatılması amaçlanır.

Ancak ortaya çıkan onarım dokusu, sağlıklı eklem kıkırdağıyla aynı özelliklere sahip olmayabilir.

Mikrokırık uygulaması bütün kıkırdak hasarları için uygun değildir ve özellikle lezyonun boyutu, yeri, hasta özellikleri ve uzun dönem sonuçları dikkate alınmalıdır.

İleri derecede yaygın diz kireçlenmesinde artroskopik kıkırdak işlemlerinin hastalığı tamamen ortadan kaldırması beklenmez.

Diz Artroskopisi Kaç Saat Sürer?

Diz artroskopisinin süresi uygulanacak cerrahi işlemin kapsamına göre değişir.

Sınırlı artroskopik işlemler çoğu zaman bir saatten kısa sürebilir. Menisküs onarımı, bağ rekonstrüksiyonu veya birden fazla yapının tedavi edildiği operasyonlar ise daha uzun sürebilir.

Ameliyat süresini etkileyen faktörler arasında şunlar bulunur:

  • Cerrahi işlemin türü
  • Yaralanmanın boyutu ve karmaşıklığı
  • Birden fazla anatomik yapının etkilenmesi
  • Uygulanan onarım veya rekonstrüksiyon tekniği
  • Ameliyat sırasında karşılaşılan ek bulgular

Ayrıca ameliyathanede geçirilen toplam süre, yalnızca cerrahi işlemin süresinden oluşmaz. Anestezi hazırlığı ve ameliyat sonrası takip de zaman gerektirir.

Bu nedenle her hasta için geçerli sabit bir operasyon süresi bulunmamaktadır.

Diz Artroskopisi Açık Ameliyattan Nasıl Farklıdır?

Diz artroskopisi ile açık diz cerrahisi arasındaki temel fark, eklem içindeki yapılara ulaşmak için kullanılan cerrahi yaklaşımdır.

Artroskopik yöntemde küçük kesilerden yerleştirilen kamera ve aletler kullanılırken açık cerrahide daha geniş bir cerrahi alan oluşturulabilir.

Artroskopinin uygun olduğu durumlarda daha küçük kesiler, çevre dokulara daha sınırlı cerrahi giriş ve bazı işlemlerde daha erken fonksiyonel toparlanma gibi avantajlar söz konusu olabilir.

Ancak bu özellikler bütün artroskopik ameliyatların daha kısa rehabilitasyon gerektirdiği anlamına gelmez.

Örneğin artroskopik menisküs onarımından sonra dokunun iyileşmesi için belirli hareket ve yüklenme kısıtlamaları gerekebilir.

Buna karşılık bazı açık cerrahi işlemler farklı anatomik sorunların tedavisinde daha uygun olabilir.

Cerrahi yöntemin seçimi, yalnızca kesi boyutuna değil, hastalığın özelliklerine ve elde edilmesi amaçlanan tedavi sonucuna dayanmalıdır.

Diz Artroskopisi Her Diz Ağrısında Gerekli midir?

Hayır. Diz ağrılarının önemli bir bölümü cerrahi dışı yöntemlerle değerlendirilebilir ve tedavi edilebilir.

Özellikle yaşa bağlı gelişen dejeneratif menisküs değişiklikleri ve diz osteoartritinde artroskopik girişimlerin rutin kullanımı bilimsel kılavuzlarda genel olarak önerilmemektedir.

Dejeneratif diz hastalıklarında yapılan klinik araştırmalar, artroskopik cerrahinin egzersiz ve diğer cerrahi dışı yaklaşımlara kıyasla çoğu hastada kalıcı ve klinik olarak anlamlı ek yarar sağlamadığını göstermiştir.

Bununla birlikte yakın zamanda meydana gelen travmatik yaralanmalar, gerçekten mekanik olarak kilitlenmiş diz, belirli onarılabilir menisküs yırtıkları veya eklem içi serbest cisimler gibi durumlar ayrı değerlendirme gerektirebilir.

Burada önemli bir ayrım vardır: Hastanın dizinde zaman zaman takılma hissetmesi ile dizini fiziksel olarak tam açamaması aynı durum değildir.

Cerrahi gerekliliği, şikâyetin niteliği ve altta yatan anatomik sorun temelinde değerlendirilir.

Diz Artroskopisinin Riskleri Nelerdir?

Diz artroskopisi minimal invaziv bir yöntem olsa da cerrahi bir işlemdir ve belirli riskler taşır.

Olası komplikasyonlar arasında şunlar bulunur:

  • Ameliyat bölgesinde veya eklem içinde enfeksiyon
  • Kanama ve eklem içinde kan birikimi
  • Ameliyat sonrası şişlik ve ağrı
  • Diz hareketlerinde sertlik veya kısıtlılık
  • Toplardamarlarda pıhtı oluşumu
  • Sinir veya damar yapılarında yaralanma
  • Anesteziye bağlı komplikasyonlar
  • Şikâyetlerin devam etmesi veya tekrar ortaya çıkması

Komplikasyonların görülme olasılığı, ameliyatın türüne ve hastanın bireysel risk faktörlerine göre değişebilir.

Örneğin önceki pıhtılaşma öyküsü, bazı kronik hastalıklar ve hareket kısıtlılığı, ameliyat sonrası risk değerlendirmesinde önem taşır.

Artroskopi sırasında gerçekleştirilen menisküs onarımı veya bağ rekonstrüksiyonu gibi işlemlere özgü ek riskler de bulunabilir.

Cerrahi öncesinde beklenen yararların, olası komplikasyonlarla birlikte değerlendirilmesi gerekir.

Diz Artroskopisi Sonrası Hastanede Kalmak Gerekir mi?

Diz artroskopisi birçok hastada günübirlik cerrahi kapsamında gerçekleştirilebilir.

Bu durumda hasta, ameliyat ve anestezi sonrası gerekli kontroller tamamlandıktan sonra aynı gün taburcu edilebilir.

Ancak bazı hastalarda gece boyunca hastanede takip gerekebilir.

Hastanede kalma kararını etkileyebilen faktörler arasında ameliyatın kapsamı, uygulanan anestezi, hastanın genel sağlık durumu ve ameliyat sonrası erken dönem bulguları yer alır.

Taburculuk öncesinde pansuman bakımı, ilaç kullanımı, hareket kısıtlamaları ve yük verme durumu hakkında hastaya bilgi verilir.

Diz Artroskopisi Sonrası İyileşme Nasıl Başlar?

Ameliyat sonrasında hastada geçici ağrı, şişlik ve hareket kısıtlılığı görülebilir.

Erken dönem bakımında cerrahi işlemin özelliklerine göre soğuk uygulama, bacağın uygun şekilde yükseltilmesi ve ağrı kontrolü gibi yöntemler kullanılabilir.

Bazı hastalarda koltuk değneği veya dizlik gerekebilir.

Dize ne zaman ve ne kadar yük verilebileceği, ameliyat sırasında gerçekleştirilen işleme bağlıdır.

Örneğin sınırlı bir parsiyel menisektomi sonrasında erken yük vermeye izin verilebilirken menisküs onarımı veya bazı kıkırdak işlemlerinden sonra yük verme kısıtlamaları uygulanabilir.

Rehabilitasyon programının temel amaçları arasında ağrı ve şişliğin kontrolü, eklem hareket açıklığının korunması, kas kuvvetinin yeniden geliştirilmesi ve günlük aktivitelere kontrollü dönüş bulunur.

İyileşme süresi hastalar arasında farklılık gösterebilir. Özellikle bağ rekonstrüksiyonu gibi kapsamlı işlemlerden sonra spora dönüş aylar süren bir rehabilitasyon gerektirebilir.

Diz Artroskopisi Sonrası Hangi Belirtiler Önemlidir?

Ameliyat sonrasında belirli düzeyde ağrı ve şişlik beklenebilir. Ancak bazı bulgular komplikasyon gelişimi açısından değerlendirme gerektirir.

Özellikle aşağıdaki durumlara dikkat edilmelidir:

  • Giderek artan ve kontrol altına alınamayan şiddetli diz ağrısı
  • Ateş ve belirgin halsizlik
  • Ameliyat bölgesinde artan kızarıklık veya kötü kokulu akıntı
  • Dizde hızla artan şişlik
  • Baldırda yeni gelişen ağrı veya tek taraflı belirgin şişlik
  • Ayakta yeni gelişen uyuşma, soğukluk veya renk değişikliği

Bu belirtiler görüldüğünde gecikmeden tıbbi değerlendirme yapılmalıdır.

Özellikle ani nefes darlığı, göğüs ağrısı veya bayılma gibi belirtiler acil tıbbi yardım gerektirir.

Sık Sorulan Sorular

1. Diz artroskopisi kapalı ameliyat mıdır?

Evet. Diz artroskopisi, halk arasında kapalı diz ameliyatı olarak bilinen minimal invaziv cerrahi yöntemlerden biridir. Küçük kesilerden yerleştirilen kamera ve özel cerrahi aletler kullanılarak gerçekleştirilir.

2. Diz artroskopisinde genel anestezi uygulanır mı?

Diz artroskopisi genel, spinal veya seçilmiş durumlarda lokal ya da bölgesel anestezi altında yapılabilir. Anestezi yöntemi planlanan işlemin özelliklerine ve hastanın sağlık durumuna göre belirlenir.

3. Diz artroskopisi sırasında menisküs dikilebilir mi?

Evet. Yırtığın yerleşimi, şekli, doku kalitesi ve diğer klinik özellikler uygunsa menisküs artroskopik yöntemlerle onarılabilir. Ancak bütün menisküs yırtıkları dikişle onarıma uygun değildir.

4. Diz artroskopisi sonrasında iz kalır mı?

Artroskopide küçük cerrahi kesiler kullanıldığı için bu bölgelerde küçük izler kalabilir. İzlerin görünümü kişinin yara iyileşme özelliklerine ve uygulanan cerrahi tekniğe göre değişebilir.

5. Diz artroskopisi sırasında hasta ağrı hisseder mi?

Uygun anestezi uygulandığında ameliyat sırasında ağrı kontrolü amaçlanır. İşlem sonrasında ise belirli düzeyde ağrı veya hassasiyet oluşabilir. Bu şikâyetlerin kontrolü için hastaya uygun tedavi planlanır.

6. Diz artroskopisi ile diz kireçlenmesi temizlenir mi?

Diz artroskopisi, yaygın dejeneratif diz kireçlenmesini ortadan kaldıran bir yöntem değildir. Bilimsel kılavuzlar, diz osteoartritinde rutin artroskopik temizleme veya yıkama işlemlerini genel olarak önermemektedir.

7. Diz artroskopisi sonrasında hemen yürünebilir mi?

Yürüme zamanı ameliyat sırasında uygulanan işleme bağlıdır. Bazı sınırlı artroskopik işlemlerden sonra erken dönemde yük vermeye izin verilebilirken menisküs onarımı, bağ rekonstrüksiyonu veya kıkırdak tedavilerinden sonra belirli kısıtlamalar gerekebilir.

8. Diz artroskopisi her menisküs yırtığında yapılır mı?

Hayır. Menisküs yırtıklarının bir bölümü cerrahi dışı yöntemlerle takip ve tedavi edilebilir. Cerrahi kararında yırtığın travmatik veya dejeneratif olması, mekanik şikâyetler, hastanın aktivite düzeyi ve diğer klinik bulgular değerlendirilir.

Sonuç

Diz artroskopisi, diz ekleminin iç yapılarının küçük kesilerden yerleştirilen kamera yardımıyla görüntülenmesini ve belirli eklem içi sorunların cerrahi olarak tedavi edilmesini sağlayan bir yöntemdir.

İşlem sırasında artroskopik portaller oluşturulur, eklem içindeki anatomik yapılar değerlendirilir ve gerekli görülen cerrahi müdahale özel aletler yardımıyla gerçekleştirilir.

Menisküs onarımları, bazı bağ rekonstrüksiyonları, seçilmiş kıkırdak işlemleri ve eklem içi serbest cisimlerin çıkarılması artroskopik yöntemlerle yapılabilen uygulamalar arasındadır.

Ancak artroskopi, bütün diz ağrıları veya eklem hastalıkları için uygun bir tedavi değildir. Özellikle dejeneratif diz hastalıklarında cerrahi dışı tedavilerin önemi ve artroskopinin sınırlı yararı göz önünde bulundurulmalıdır.

Cerrahi yöntemin seçimi, hastanın şikâyetleri, anatomik bulguları, fonksiyonel gereksinimleri ve mevcut bilimsel kanıtlar doğrultusunda yapılmalıdır.